De loopsheidcyclus van een teefje
De eerste keer
Het moment waarop een teefje voor het eerst loops wordt, hangt af van verschillende factoren.
De eerste keer kan tussen de 6 en 12 maanden zijn. Dit is echter slechts een richtlijn.
Er kunnen afwijkingen optreden, bijvoorbeeld als er een oudere teef aanwezig is. In veel gevallen wacht de jongere teef tot de oudere teef loops wordt en voegt zich dan bij haar. Het is echter ook mogelijk dat de oudere teef de jongere psychologisch beïnvloedt, waardoor ze in eerste instantie niet loops wordt. Dit kan tot twee jaar duren. Maar uiteindelijk volgt de natuur haar eigen loop.
Teven hebben vaak tot wel drie loopsheidcycli nodig voordat alles zich stabiliseert en de intervallen en duur regelmatig worden. Gedurende deze tijd vindt een belangrijk ontwikkelingsproces plaats: de puberteit. Met elke loopsheidcyclus worden teven volwassener. Dit is duidelijk merkbaar.
Wat gebeurt er nu eigenlijk?
Het begint allemaal met de pre-oestrusfase, ook wel pro-oestrus genoemd. Deze fase van de loopsheidscyclus is gemakkelijk te herkennen voor hondeneigenaren, omdat de teef vaker begint te markeren (de buren moeten immers op de hoogte worden gehouden :-)). Haar vulva zwelt op en ze scheidt bloederige vaginale afscheiding af, waardoor ze bijzonder aantrekkelijk wordt voor reuen, die haar nauwelijks met rust zullen laten. Het gedrag van de teef verandert ook; ze onderzoekt grondig potentiële vaders voor haar nakomelingen. Gedurende deze tijd is ze erg actief, vanwege het onderliggende hormoon oestrogeen.
Het gedrag van de hond ten opzichte van andere teven verandert ook. Eigenaren moeten er rekening mee houden dat rivaliserende teven in deze periode mogelijk niet vriendelijk worden bejegend.
De teef is in dit stadium nog niet vruchtbaar en dat weet ze. Ondanks de charmes van de reu zal ze hem proberen te vermijden, fel reageren of hem wegbijten.
De duur van de cyclus verschilt per teefje. Sommige dieren worden maar één keer per jaar loops, andere twee of drie keer.
De pro-oestrus duurt doorgaans ongeveer 9 dagen (1 tot 27 dagen). Gedurende deze periode neemt de aantrekkelijkheid van de teef voor reuen toe. Beiden zoeken meer contact en de teef probeert andere honden te dekken.
De teef verdraagt het echter niet om in deze fase besprongen te worden. Ze gromt nog steeds naar reuen en gaat zitten als ze te dicht bij haar achterkant komen.
Naarmate de voorverwarming vordert, worden drie geslachtsspecifieke reflexen steeds duidelijker:
Als je de hond boven de vulva aanraakt, "knippert" hij, de vulva kantelt omhoog.
Als je vanaf de zijkant op de vulva tikt, krullen de achterpoten in dezelfde richting.
De penis reageert ook steeds sterker op manipulatie in het vulvagebied.
De loopsheid is de periode waarin een teefje kan worden gedekt (bronst), en waarin meerdere ovulaties plaatsvinden. Na ongeveer één tot twee weken wordt de bloederige afscheiding van de teef meestal lichter, dunner en transparanter of vleeskleuriger. Zelden heeft een teefje in dit stadium van haar cyclus nog bloederige afscheiding. De vulva is niet langer gezwollen en er worden rimpels zichtbaar. De cyclus van de teef gaat dan over in de loopsheid, die gemiddeld 9 dagen duurt (variërend van 4 tot 24 dagen).
Qua gedrag nemen de verdedigingsreacties op de dekking af totdat ze uiteindelijk volledig verdwijnen. Deze fase wordt loopsheid genoemd en duurt meestal drie tot vijf dagen. Wanneer haar achterhand wordt aangeraakt, richt de teef zich op en beweegt haar staartbasis omhoog en opzij, waarbij ze haar rug kromt en zelfs haar staart naar achteren beweegt. Dit creëert ideale omstandigheden voor een succesvolle dekking.
Wanneer de bloeding tijdens de bronsttijd afneemt of zelfs helemaal stopt, wanneer de vagina al begint te krimpen en de interesse in het andere geslacht begint te tanen, is de kans op een succesvolle paring het grootst.
Hondeneigenaren moeten nu, uiterlijk, hun teefje goed in de gaten houden.
Houd je hond aan de lijn en vermijd mannelijke honden als je niet wilt dat je 58-65 dagen later een heleboel kleine mondjes moet voeren!
Na deze periodes van onvruchtbaarheid neemt het verschijnsel meestal langzaam af, maar soms ook vrij plotseling. De afkeer van teven kan echter nog enige tijd aanhouden.
Ze zullen nog heel lang potentiële concurrenten blijven!